برگشت

 تولدم مبارک

زاد روزم بــــــود ، گويــــا ، زاده فـــــکر و خيــــالم

مثــــل کـــــودک پر شدم از حــــس پــاک نونهالم

مثل کودک شب ، به شوق صبح فردا خواب رفتم

خواب يا بيــــدار ، غرق آرزو هــــــای محـــــــــالم

پـــای از انـــــــديشه آوارگـــــــی بيـــــرون نـهادم

با طــراوت شد نگاهم عشق افزون شد به سـالم

مـــــادری از آســــمان گلبرگ می بارد به سـويم

نــــــــور از يـاد پدر جاريســـــــت در خون حـــلالم

جامـــه ســـــــبزی برای جشــــن تنــهايی بريدم

دوختــــم با ســــــرخ گلـــــهايی از انبـــوه کمالم

روی ميز غربــــت امّا ، شــــمع هايی نـقره ديدم

بــی ســـخــن افروخــتم از آتــش احـساس لالم

خانـــه عــطر آمـــيز ، دل لبريز ، حالی شاد ، امّا

گريــه می کـــردند ابــر آسمانــها هــم بــه حالم

شمع خاموش و جهان خاموش ، ليکن راه روشن

هيــچ قــادر نيـــست تا بـــر هم زنــد راه و روالـم

باورم بوده است و خواهد بود،تا هستی است برجا

خود چنان هستم که گويی ذات شعرم ، بی زوالم

در جــــــهـــان ظلم و وحـــشت ، بـبر غرّان غريبم

در چــــمن زاری کــــنار آب و آرامـــش ، غـــــزالم

گـــــم نـــــخواهـــــم کـــرد راز زاد روزم را اگر چه

يک نفر پيدا نشد پاسخ دهد صد ها ســــؤالـــــــم